Jesteśmy firmą wykonującą układy sterowania do aparatów zabiegowych, maszyn i urządzeń stosowanych w uzdrowiskach i przemyśle. Ponad to usługi firmy obejmują modernizację i automatyzację istniejących stanowisk i urządzeń. Opracowujemy i wykonujemy prototypy układów, na indywidualne zlecenia.

Nasze urządzenia wykonujemy głównie dla potrzeb uzdrowisk, gdzie żywotność i niezawodność jest głównym priorytetem. Możemy poszczycić się wykonaniem aparatów zabiegowych które pracują w szesnastu polskich uzdrowiskach od 1995 roku.

Zapraszamy serdecznie do zapoznania się z szeroką gamą naszych produktów. 

Elektroinhalator Ei-1


Elektoinhalator Ei-1 jest aparatem do indywidualnych inhalacji elektroaerozolem eA. Cząstki elektroaerozolu obdarzone są ujemnym ładunkiem elektrycznym. Do terapii elektroaerozolem mogą być stosowane różne środki czynne: wody mineralne, leki, woda destylowana. Aparat Ei-1 składa się z pneumatycznej wytwornicy aerozolu z wbudowanym elementem grzejnym, bloku sterowania z elementami zabezpieczającymi oraz zasilacza wysokonapięciowego. Wytwornica aerozolu zbudowana jest z odpowiednich materiałów izolacyjnych. Pacjent oddzielony jest od układu przekazywania elektroaerozolu przegrodą zabezpieczającą. Elektroniczny układ sterowania kontroluje czas zabiegu, temperaturę aerozolu oraz wielkość napięcia ładowania.

                                                              

Inhalacje (wziewania) stosuje się najczęściej w celu wprowadzenia środka leczniczego do dróg oddechowych, gdzie wywiera on działanie miejscowe. Najbardziej popularne w leczeniu uzdrowiskowym są inhalacje solankowe o stężeniu 0,3-3%. Solanki o małym stężeniu mają działanie łagodzące, a o większym - działanie pobudzające, przekrwienne. Aerozole na bazie wód alkalicznych działają łagodząco na błony śluzowe dróg oddechowych. Wody siarczkowo-siarkowodorowe podane w inhalacjach intensywnie podrażniają błony śluzowe. Za pomocą inhalacji można podawać leki o działaniu ogólnym i miejscowym. Najczęściej tą drogą podaje się leki rozkurczowe, rozluźniające wydzielinę dróg oddechowych, przeciwzapalne i antybiotyki. Elektroaerozole posiadają szereg właściwości leczniczych. Wpływają one na ciśnienie tętnicze krwi, obraz morfologiczny krwi, pobudzenie aktywności życiowej. A ponadto mają one korzystne działanie na układ nerwowy wegetatywny, układ oddechowy, przyspieszają ruchy rzęsek nabłonka migawkowego, przez co ułatwiają oczyszczenie dróg oddechowych oraz przyśpieszają gojenia się owrzodzeń troficznych i długo nie gojących się ran skóry. Szczególnie pozytywne efekty terapeutyczne daje zastosowanie elektroaerozolu w leczeniu schorzeń astmy skrzelowej.

Inhalacje indywidualne 


Aparat inhalacyjny IP-20 przeznaczony jest do wytwarzania ciepłego aerozolu (termoaerozolu) na bazie wód mineralnych z dodatkiem środków leczniczych. Za pomocą aparatu można wykonywać indywidualne zabiegi inhalacyjne z ustnikiem lub maseczką. Temperatura aerozolu w inhalatorze IP-20 utrzymywana jest na zadanym poziomie z odchyleniem ą2oC. Aerozol wytwarzany jest przy pomocy zmodyfikowanego układu dysz Bergssona, zasilanego z zewnętrznego źródła sprężonego powietrza. Aparat inhalacyjny wytwarza aerozol średniokroplisty o średniej średnicy cząstek równej 8ľm i długości widma wynoszącym 20ľm. Stanowisko do inhalacji indywidualnej wyposażone jest w aparat zabiegowy, pracą którego steruje nowoczesny, mikroprocesorowy system elektroniczny. System ten zapewnia odpowiednią regulację temperatury aerozolu oraz samoczynne zakończenie zabiegu po upływie nastawionego czasu. Obudowa inhalatora wykonana jest z tworzywa sztucznego odpornego na działanie solanek.

Szafka do "suchych" kąpieli w CO₂


Urządzenie przeznaczone jest do przeprowadzania indywidualnych zabiegów, polegających na przebywaniu pacjenta w atmosferze dwutlenku węgla. Zabieg jest alternatywą dla osób, które z racji współistniejących schorzeń nie mogą pobierać tzw. "mokrej" kąpieli kwasowęglowej, gdzie występuje, dodatkowo obciążające pacjenta ciśnienie hydrostatyczne. Pacjent może pobierać zabieg ubrany w lekką odzież wierzchnią. Zajęcie miejsca na stanowisku zabiegowym jest bardzo łatwe dla osób niepełnosprawnych i w podeszłym wieku. W trakcie zabiegu komora aplikacyjna zakryta jest peleryną gazoszczelną, oddzielającą głowę pacjenta od dwutlenku węgla. W czasie zabiegu utrzymywane są stałe, wcześniej nastawione parametry: temperatura i wilgotność. Urządzenie pracuje automatycznie, odliczając czas zabiegu widoczny na panelu sterowniczym. O końcu zabiegu informuje sygnał dźwiękowy. Obudowa urządzenia wykonana jest z dwustronnie laminowanych płyt meblowych.

                                                  

Lecznicze działanie dwutlenku węgla polega na rozszerzeniu naczyń włosowatych, tętniczych i żylnych spowodowanym wydzielaniem się w skórze ciał histaminopodobnych i acetylocholiny. Efektem takiego działania CO­2 jest spadek ciśnienia krwi, zarówno normalnego jak i podwyższonego chorobowo. Opisany proces zachodzi bez udziału dodatkowego czynnika termicznego. Dwutlenek węgla obniża bowiem wrażliwość receptorów zimna, podrażniając jednocześnie receptory ciepła. Następuje także otwarcie kapilar o około 300% w stosunku do sytuacji przed zabiegiem. Całkowite przekrwienie skóry poddanej wpływowi dwutlenku węgla wzrasta o około 600%. Zabiegi w gazowym dwutlenku węgla czyli tzw. zabiegi suche zalecane są w przypadku współistniejących schorzeń kardiologicznych lub naczyniowych mózgu, gdzie stosowanie obciążających hydrostatycznie i termicznie kąpieli kwasowęglowych mokrych jest wykluczone.

Szafka do "suchych" kąpieli w ozonie 


Zabieg polega na przebywaniu pacjenta w mieszaninie ozonowo-powietrznej. W czasie zabiegu utrzymywane są stałe, wcześniej nastawione parametry t.j. dawka ozonu wilgotność powietrza. Urządzenie pracuje automatycznie do końca zabiegu tzn. do czasu opróżnienia komory zabiegowej z mieszaniny ozonowo-powietrznej. Koniec zabiegu sygnalizowany jest melodyjnym dźwiękiem. Zabieg w szafce nie wymaga rozbierania się, jednak ze względu na bardzo silne właściwości utleniające ozonu zalecane jest pobieranie zabiegu w bieliźnie. Zajęcie miejsca zabiegowego jest bardzo łatwe nawet dla osób niepełnosprawnych i w podeszłym wieku. W trakcie zabiegu komora aplikacyjna zakryta jest peleryną gazoszczelną, oddzielającą głowę pacjenta od mieszaniny ozonowo-powietrznej. Obudowa urządzenia wykonana jest z dwustronnie laminowanych płyt meblowych.

W przypadku terapii niskich stężeń, pobudzone zostają naturalne zdolności odpornościowe organizmu - ozon aktywuje system immunologiczny. Ozon jest także doskonałym stymulatorem krążenia, dlatego stosowany jest w leczeniu chorób układu krążenia. Jego wpływ jest równie cenny w ożywianiu i pobudzaniu funkcji organicznych. W odpowiedzi na pobudzenie organizmu wywołane ozonem, system odpornościowy produkuje specjalną substancję białkową -zwaną cytokiną, która pełni funkcję mediatora regulując wielkość i typ odpowiedzi immunologicznej (a także substancje pośrednie, takie jak interferony lub interleukiny). Substancje te kontrolują procesy zapalne oraz działanie i dojrzewanie komórek układu odpornościowego, zapoczątkowując lawinowy proces pozytywnych zmian w systemie immunologicznym, które prowadzą do przeciwstawienia się i zwalczania czynników chorobowych. Oznacza to, że stosowanie ozonoterapii jest świetną metodą pobudzania sytemu immunologicznego u pacjentów z zespołem obniżonej odporności i/lub jej brakiem. . Terapia ozonowa powinna przebiegać w wilgotnej atmosferze, gdyż ozon nie jest aktywny w środowisku suchym.
Metoda jest efektywna w leczeniu:

• owrzodzeń,
• ran otwartych,
• ran pooperacyjnych,
• opryszczki,
• innych zakażeń skórnych.

Komora baryczna 


Komory baryczne są komorami w których zabiegi wydawane są w warunkach: nadciśnienie około 0,5 bara lub podciśnienia około 0,3 bara. Układ elektroniczny steruje pompą próżniową, pompą powietrzną, nagrzewnicami, równocześnie zapisując wszystkie parametry wydawanych zabiegów.
 
                                                

Leczenie w komora pneumatycznymi polega na, stopniowym rozciągniętym w czasie zmianom ciśnienia atmosferycznego, jest dobrze tolerowana przez człowieka i wywiera działanie korzystne dla zdrowia.

Prowadzi do poprawy wydolności oddechowej zwłaszcza u osób cierpiących z powodu przewlekłych zmian zapalnych oskrzeli i astmy. Długoletnie obserwacje i badania kliniczne doprowadziły do wniosków że najlepsze jest nadciśnienie o wartościach: dla dorosłych 0,3 atm., zaś dla dzieci 0,2 atm.

Wskazania:

• astma oskrzelowa,
• rozedma płuc ,przewlekłe stany nieżytowe oskrzeli,
• alergie układu oddechowego.

Z opublikowanych prac wynika, że stosowanie podwyższonego ciśnienia atmosferycznego wspomaga odnowę krwi. Wykorzystuje się je również w profilaktyce nowotworów, walce z cholesterolem, dolegliwościami reumatycznymi. Metoda ta poprawia wydolność oddechową i zdolność do długotrwałego wysiłku fizycznego, może być zatem stosowana w cyklu treningowym sportowców. Prowadzone są badania wykorzystania podwyższonego ciśnienia atmosferycznego w przebiegu choroby Parkinsona i Alzheimera.

Kriokomora

Kriokomora jest jednym z najnowocześniejszych produktów w swojej klasie, z pośród podobnych produktów na rynku. Kriokomora zapewnia poddanie całego ciała działaniu niskich temperatur przez co zwiększa się oddziaływanie stymulacyjne na całe ciało pacjenta. Dzięki zastosowaniu nowoczesnych metod sterowania zwiększyła się jej ekonomiczność, a zastosowanie dużych powierzchni szklanych zapewnia pacjentowi komfort psychiczny a obsłudze daje możliwość obserwacji, przez co zwiększa się bezpieczeństwo pacjenta.

                                               

Krioterapia ogólna polega na poddaniu całego ciała przez krótki czas, maksymalnie do 3 minut, działaniu skrajnie niskich temperatur od -100^oC do -160^oC. Prawidłowo stosowana krioterapia ogólna ma na celu dostarczenie organizmowi stresu fizjologicznego. Zabieg ten jest również nazywany kriostymulacją.

Krioterapia wskazania:

• zapalenia stawów (reumatoidalne, przewlekłe, łuszczycowe, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa),
• przewlekłe zapalenie kręgosłupa szyjnego,
• zespół bolesnego barku,
• zapalenie okołostawowe ścięgien, torebki stawowej i mięśni,
• zespół fibromialgii (choroby reumatyczne tkanek miękkich),
• naderwanie ścięgien i mięśni,
• zwalczanie przewlekłego i patologicznego bólu (metoda zachowawcza),
• zespołach bólów mięśniowych,
• uszkodzenie łąkotki,
• zwichnięcie i skręcenie urazowe stawów,
• zmiany zapalne stawów o podłożu metabolicznym (np. dna moczanowa),
• zadawnione urazy pooperacyjne i sportowe,
• odnowa biologiczna,
• w przemęczeniach fizycznych i psychicznych,
• w cyklu treningów sportów wyczynowych.
  

Kabiny do inhalacji "celkowej"


Inhalacja celkowa polega na aplikowaniu pacjentowi aerozolu z przestrzeni kabiny zabiegowej. Pacjent pobiera zabieg w pozycji siedzącej, ubrany w pelerynę zabezpieczającą. Inhalator wytwarza w celce aerozol różnokroplisty, docierający do wszystkich partii dróg oddechowych. Konstrukcja inhalatora pozwala na wytwarzanie aerozolu z wód mineralnych oraz rozpylanie dodatków inhalacyjnych (olejków eterycznych) o działaniu wyksztuśnym. Czynności związane z obsługą kabiny, zostały zasadniczo podzielone na dwie fazy: fazę zabiegową i higieniczną. W fazie zabiegowej system sterowania nadzoruje wytwarzanie aerozolu i utrzymanie odpowiedniej gęstości mgły inhalacyjnej w kabinie. W fazie higienicznej rozpylany jest środek dezynfekcyjny (czynność przeprowadzana raz dziennie po skończeniu zabiegów.

                                               

Inhalacje (wziewania) stosuje się najczęściej w celu wprowadzenia środka leczniczego do dróg oddechowych, gdzie wywiera on działanie miejscowe. Najbardziej popularne w leczeniu uzdrowiskowym są inhalacje solankowe o stężeniu 0,3-3%. Solanki o małym stężeniu mają działanie łagodzące, a o większym - działanie pobudzające, przekrwienne. Aerozole na bazie wód alkalicznych działają łagodząco na błony śluzowe dróg oddechowych. Wody siarczkowo-siarkowodorowe podane w inhalacjach intensywnie podrażniają błony śluzowe. W inhalacji celkowej można dodawać olejki eteryczne, które obok właściwości leczniczych, mają także właściwości relaksacyjne.